ما در کهکشانی به نام «کهکشان راه شیری» زندگی میکنیم
امپراطوری ایی با صدها هزار ستاره
ما چگونه به ایجا آمدیم ؟ آینده ما چه خواهد بود ؟
از هر لحاظ این سوالات به کهکشان ها مربوط می شوند
دویست میلیارد کهکشان در جهان تاکنون شناخته شده ما وجود دارد
که هرکدامشان منحصر به فرد ،عظیم و پویا هستند
کهکشان ها پرآشوب اند
آنها با گذشته ایی پر آشوب به دنیا می آیند
و با آینده ایی پر آشوب می میرند
کهکشان ها از کجا می آیند؟
چگونه کار می کنند؟ آینده آنها چیست ؟
چگونه از بین می روند ؟
تیم ترجمه سایت علمی بیگ بنگ bigbangpage.com
این کهکشان ما است ، کهکشان راه شیری
تقریبا دوازده میلیارد ساله است
کهکشان یک صفحه عظیم است
با دستان بزرگ حلزونی و یک برآمدگی در وسط
این تنها یکی از تعداد بسیار زیاد کهکشان ها در جهان است
کهکشان ها اولین و مهم ترین
مجموعه بزرگ از ستاره ها هستند
یک کهکشان به طور میانگین می تواند شامل صد میلیارد ستاره باشد
آنها واقعا "پرورشگاه ستاره " اند
جایی که ستاره ها در آن به دنیا می آیند و در آن می میرند
ستاره های درون یک کهکشان ، در ابرهایی از غبار و گاز
به نام "سحابی" به وجود می آیند
این ها ارکان اصلی به وجود آمدن ستاره ها در "سحابی " عقاب اند
یک پرورشگاه برای ستاره ها در عمق کهکشان راه شیری
کهکشان ما میلیارد ها ستاره رو شامل میشه
که اطراف بسیاری از آنها
سیستم های سیاره ایی و ماه ها وجود دارند
اما برای مدت ها ما چیز زیادی از کهکشان ها نمی دانستیم
تنها یک قرن قبل
ما فکر می کردیم که کهکشان راه شیری تمام آن چیزی است که درجهان ما وجود دارد
دانشمندان (کانت) آن را "جهان جزیره ایی" ما نامیدند
برای آنها کهکشان های دیگر وجود نداشتند
سرانجام در سال "1942" ستاره شناسی به نام "ادوین هابل" همه چیز را تغییر داد
هابل در حال تماشای جهان
با پیشرفته ترین تلسکوپ آن زمان بود.
هوکر صد اینچی بر بالای ارتفاعات ویلسون ، که در نزدیکی لس آنجلس واقع شده بود
در عمق آسمان شب
او لکه های مبهمی از نور را دید که بسیار دور بودند
او تشخیص داد که آنها به هیچ وجه ستاره های مجزا نیستند
بلکه آنها همگی شهری از ستاره ها اند
کهکشان هایی که آن سوی راه شیری قرار داشتند
ستاره شناسان یک شوک وجودی را تجربه کردند
ظرف یک سال
ما از جهانی که تنها شامل راه شیری می شد
به جهانی متشکل از میلیارد ها کهکشان رسیدیم
هابل یکی از بزرگترین اکتشافات
در تاریخچه ستاره شناسی را انجام داد
این که جهان شامل نه تنها یک کهکشان
بلکه شمار عظیمی از کهکشان ها می شود
این کهکشان "گرداب" است
که دو بازوی حلزونی بزرگ دارد
و شامل 160 میلیون ستاره می شود
و کهکشان مسیه ۸۷ یک کهکشان بیضی شکل غول آسا
این یکی از قدیمی ترین ها در جهان است
که ستاره هایش به زنگ طلایی می درخشند
و این کهکشان "کلاه میکزیکی" است
که هسته ایی بزرگ و درخشان دارد
با حلقه از گاز و غبار در اطرافش
کهکشان ها شگفت انگیزاند
یه جورایی شبیه
یک نمونه کوچک از خود جهان اند
اون ها شبیه فرفره های غول آسایی هستند که در فضا حرکت می کنند
مثل این میمونه که طبیعت داره آتیش بازی میکنه
کهکشان ها بسیار بسیار بزرگ اند
رو زمین ما فاصله را با مایل می سنجیم
در فضا ستاره شناسان از "سال نوری" استفاده میکنند
فاصله که نور ظرف یک ثانیه طی می کند
که فقط کمی از شش تریلیون مایل کمتر است
ما بیست و پنج هزار سال نوری
با مرکز کهکشان مون قاصله داریم
این در حالیه که عرض کهکشان ما صد هزار سال نوریه
اما با این حال ،با تمام بزرگیش
در مقیاس کیهانی مثل یک نقطه میمونه
کهکشان راه شیری ما ممکن است برای ما بزرگ به نظر برسد
اما در مقایسه با دیگر کهکشان ها
در واقع خیلی کوچک است
کهکشان "زن برزنجیر" نزدیک ترین همسایه کیهانی ماست
که دویست هزار سال نوری عرض دارد
و دو برابر اندازه راه شیری است
مسیه ۸۷ بزرگترین سیاره بیضی شکل است
در حیاط خلوت کیهانی خودمان ، "و بسیار بزرگتر از "زن برزنجیر
اما مسیه ۸۷ نیز در مقایسه با این غول بزرگ ، کوچک است
شش میلیون سال نوری عرض دارد
بزرگترین کهکشانی است IC 1011 که تاکنون کشف شده است
که شصت برابر بزرگ تر از راه شیری است
ما می دانیم که کهکشان ها بزرگ اند و همه جا هستند
اما چرا ؟
یکی از بزرگ ترین سوال ها در "اخترفیزیک" این است که
کهکشان ها از کجا آمده اند
ما واقعا درک کاملی از آن نداریم
جهان از چیزی که ما اون رو "بیگ-بنگ" می نامیم شروع شد
یک "حالت" فوق العاده متراکم و فوق العاده داغ
ما می دونیم که حدود 13.7 میلیارد سال پیش
چیزی شبیه به کهکشان نمی تونست وجود داشته باشه
در اون موقع
پس کهکشان ها باید به وسیله اون جهان اولیه
به دنیا آمده ، و شکل گرفته باشند
برای شکل گیری ستاره ها جاذبه لازم است
همچنین به جاذبه بیشتری برای گرد آوری آنها و ساختن کهکشان ها
اولین ستاره ها
دویست میلیون سال پس از مه بانگ شکل گرفتند
سپس جاذبه آنها را گردهم آورد
و اولین کهکشان ها به وجود آمدند
تلسکوپ هابل ما رو قادر ساخت تا به زمان های گذشته چشم بدوزیم
به تقریبا شروع زمان
دوره ایی که در آن کهکشان ها شروع به شکل گیری کردند
هابل کهکشان های بسیاری را رصد می کند
اما نوری که ما امروز از آن کهکشان ها می بینیم
هزاران ، میلیون ها و حتی میلیارد ها سال طول کشیده
تا به ما برسد
در نتیجه چیزی که ما امروز می بینیم
تاریخ کهن آن کهکشان ها است
وقتی ما به "زمینه ژرف هابل" نگاه می کنیم (قسمتی از صورت فلکی خرس بزرگ که به وسیله تلسکوپ هابل گرفته شد)
سه لکّه کوچیک می بینیم
که اصلا شبیه کهکشان هایی که امروز می بینیم نیستن
اونا فقط سه تا لکّه نور ان
که ما به سختی میتونیم تشخیصشون بدیم
اون لکّه های نور میلیون ها ، یا شاید میلیارد ها ستاره رو شامل میشن
که تازه شروع کردن به ادغام شدن
این لکّه های خفیف
اولین کهکشان ها هستند
اونها حدود
یک میلیارد سال پس از شروع جهان شکل گرفته اند
اما این تا جایی است که تلسکوپ هابل می تواند ببیند
اگر ما می خواهیم که حتی ازین هم در زمان به عقب برویم
به نوع دیگری از تلسکوپ نیاز داریم
یک تلسکوپ که برای فرستادن به فضا زیادی بزرگ است
خب ما اکنون یکی داریم در بیابانی در شمال شیلی
ئه ACT اسمش تلسکوپ کیهان شناسی آتاکاما
با هفده هزار پا
مرتفع ترین تلسکوپ زمینی در جهان است
من واقعا کار کردن
در محیط فوق العاده اکت رو دوس دارم
اینجا اغلب مواقع خیلی سرده و باد خیلی بی رحمانه می وزه
اما از نظر ما خوبیش اینه که
تقریبا همیشه آسمون خیلی تمیزه
ACT آسمان تمیز بسیار برای آینه های دقیق
برای دیدن کهکشان های اولیه ، مهم اند
ما می توانیم جزئیات بی نظیری رو دربخش هایی از آسمان ACT با
بزرگنمایی کنیم
ما هم چنین می تونیم پروسه رشد "ساختار" ها رو (ساختار های کیهانی)
ازجایی که ساختار ها چیزی شبیه کهکشان ها
و "خوشه های کهکشانی" اند
با جزئیات خیلی خوبی مطالعه کنیم
نور مرئی را تشخیص نمی دهد ACT
بلکه میکرو ویو هایی از زمانی که
جهان تنها چند صد هزار سال داشته، تشخیص می دهد
کاراین تلسکوپ تنها شناسایی کهکشان های اولیه نیست
بلکه در واقع نحوه رشد آنها را می بیند
ما قادر هستیم تا روند شکل گیری کهکشان ها و خوشه های کهکشانی رو
دنبال کنیم
ما ردّ پای تمام کهکشان های شکل گرفته در بازه زمانی
که جهان چند صد هزار سال داشت
تا کنون رو، می بینیم
به ستاره شناسان کمک کرده است که چگونگی ACT
تکامل کهکشان ها از آغاز زمان تاکنون را
متوجه شوند
و ما میتونیم شروع به جواب دادن این سوال ها بکنیم
کهکشان ها در ابتدای تشکیل شدن شان چه شکلی بودند ؟
در مقایسه با کهکشان های امروزی چه شکلی بودن؟
چگونه رشد کرده اند؟
ستاره شناسان در حال مشاهده چگونگی تکامل کهکشان ها
از گروهی متشکل از ستاره ها
تا الگوهای پیچیده سیستم هایی که امروز می بینیم ، اند
درک کنونی ما اینه که: ستاره ها ،خوشه ها رو می سازند
خوشه ها، کهشان ها رو می سازند
کهکشان ها، خوشه های کهکشانی رو می سازند
خوشه های کهکشانی، ابَر خوشه های کهکشانی رو می سازند
ابَر خوشه ها که امروزه بزرگترین ساختار هایی اند که ما در جهان می بینیم
کهکشان های اولیه بسیار نا به سامان بودند
توده های نامنظمی از ستاره ها ، گاز و غبار
اما امروزه کهکشان ها منظم و مرتب اند
پس ، چطور کهکشان های آشفته به
به پیچه ها و اشکال حلزونی زیبا تبدیل می شوند ؟
جواب "گرانش" است
گرانش کهکشان ها را حالت می دهد و آینده آنها را کنترل می کند
در قلب اکثر کهکشان ها
یک منبع فوق العاده قوی و غیرقابل تصور ویرانگری از جاذبه
وجود دارد.
همچنان که در قلب کهکشان راه شیری ما
وجود دارد
کهکشان ها بیش از دوارده میلیارد سال است که وجود دارند
ما می دانیم که این امپراطوری عظیم از ستاره ها
در انواع و اقسام حالات و اندازه ها وجود دارد
از پیچه ها دوّار گرفته تا کره های غول آسا
اما هنوز چیز های بسیاری است که در مورد کهکشان ها نمی دانیم
این که چگونه کهکشان ها شکل های امروزی شان را گرفته اند
آیا یک کهکشان پیچه ایی همیشه پیچه ایی بوده است ؟
جواب تقریبا نه است
کهکشان های بسیار جوان ، بسیار آشفته و نا به سامان بودند
یک توده از ستاره ها ، گاز و غبار
سپس ، بعد از میلیارد ها سال
به کهکشان هایی منظم و سازمان یافته تکامل می یابند
مانند کهکشان گرداب
یا راه شیری خودمان
کهکشان راه شیری ما از تنها یک کهکشان کوچک ساخته نشد
بلکه آنچه امروز می بینیم
باری ، متشکل از بسیاری "ساختار" کوچک بود
اشیائی که به طور نامنظم ساخته شده بودند و شروع به یکی شدن کردند
چیزی که ساختار های کوچک رو به سمت هم می کشد
گرانش است
باعث می شود کم کم ستاره ها را به سمت داخل کشیده شوند
آنها با سرعت فزاینده شروع به چرخیدن میکنند
و به صورت یک صفحه پهن می شوند
ستاره ها و گاز به بازو های عظیم
رانده می شوند
این فرایند میلیارد ها بار در سراسر جهان
تکرار شده است
هرکدام ازین کهکشان ها تفاوت های ظاهری دارند
اما در یک چیز مشترک اند
همه آنها به نظر می رسد چیزی را به داخل می کشند
سال ها دانشمندان در فکر بودند که چه چیزی می تواند آن قدر قوی باشد
که رفتار یک کهکشان را تغییر دهد
آنها فهمیدند :یک سیاه چاله
و نه هر مدل سیاه چاله ایی
بلکه یک سیاه چاله "کلان جرم"
اولین سر نخ از وجود سیاه چاله های کلان جرم
مقدار عظیمی از انرژی
که در قلب بعضی کهکشان ها وجود داشت
و از مرکز به بیرون ساطع می شد
آنچه که ما می بینیم اینه که سیاه چاله های درون این کهکشان ها
به نظر می رسد بَزمی گرفته اند
که شبیه یک شام روز شکرگذاری است
غذا گاز و ستاره ها اند
که توسط سیاه چاله کلان جرم خورده می شوند
گاهی سیاه چاله ها بسیار سریع می خورند
و بخشی غذای خود را به صورت پرتو هایی از انرژی خالص
به بیرون پرت می کنند
این ها "اختروش" نام دارند
وقتی دانشمندان انفجار اختروش از یک کهکشان می بینند
متوجه وجود یک سیاه چاله کلان جرم می شوند.
اما در مورد کهکشان خودمان چطور ؟ اینجا هیچ اختروشی وجود ندارد
آیا این به این معنی است که هیچ سیاه چاله کلان جرمی هم وجود ندارد ؟
دکتر آندرا گِز و تیمش
پانزده سال اخیر رو به این مسئله پرداخته اند
خب ، کلید کشف یک سیاه چاله کلان جرمی در
مرکز کهکشان راه شیری ما این است که
مشاهده نحوه حرکت ستاره هاست
ستاره به دلیل جاذبه حرکت می کنند
درست مانند سیارات که به دور خورشید می گردند
اما ستاره هایی که به مرکز کهکشان نزدیک تر اند
با ابر هایی از غبار پنهان شده اند
گِز از یک تلسکوپ غول آسا به نام کِک در هاوایی استفاده کرد
تا درون این ابر های غبار را ببیند
آنچه که او دید مکانی عجیب و سهمگین بود
همه چیز در مرکز کهکشان ما شدید تر است
شدید تر است.
همه چیز بسیار سریع حرکت می کند
ستاره از کنار هم ویراژ می دهند
اونجا طوفانی و خشنه
که شبیه هیچ جای دیگر کهکشان ما نیست
گِز و تیمش شروع به تصویر برداری
از چند ستاره در مدار های نزدیک مرکز کهکشان کرده اند
ایده کار ساختن یک فیلم
از ستاره ها در مرکز بوده
پس نیازه که صبور باشید
چرا که باید با عکس گرفتن های پی در پی
کم کم حرکت رو می بینیم
عکس های گرفته شده از ستاره های مدار مرکزی
چیز شگفت انگیزی رو برملا کردن
آنها با سرعت چند میلیون مایل بر ساعت در حال حرکت بودند
وقتی ما عکس دوم رو داشتیم
هیجان انگیز ترین مرحله این آزمایش بود
چرا که این برای ما واضح بود که سرعت حرکت این ستاره ها
اینقدر زیاد هست که فرض وجود سیاه چاله کلان جرم، درست باشد
و درست بود
گز و تیمش حرکت ستاره ها رو دنبال کردند
و آنچه را که ستاره ها در حال دورزدن آن بودند علامت گذاری کردند
تنها یک چیز آن قدر قوی است که
ستاره ها رو این چنین به اطراف پرتاب کنه
یک سیاه چاله کلان جرم
این گرانش سیاه چاله کلان جرم است که
باعث حرکت دورانی این ستاره ها می شود
در نتیجه ، این انحناء دلیل قطعی ایی بود
برای وجود یک سیاه چاله کلان جرم در مرکز کهکشان ما
سیاه چاله مرکز کهکشان ما بسیار بزرگ است
پهنای آن پانزده میلیون مایل است
پس ، آیا خطری زمین را تهدید می کند ؟
قطعا خطر مکیده شدن در یک سیاه چاله
ما رو تهدید نمی کنه
به زبون ساده : خیلی از ما دوره
در واقع زمین بیست و پنج هزار سال نوری
با سیاه چاله کلان جرمِ مرکزِ کهکشان راه شیری فاصله داره
چندین تریلیون مایل
زمین در امانه ، حداقل فعلا
سیاه چاله های کلان جرم، ممکنه منبع مقدار بسیار زیادی
گرانش باشند
اما قدرت کافی برای نگه داشتن کهکشان ها ندارند
پس قطعا بر اساس قوانین فیزیک
کهکشان ها باید از هم متلاشی می شدند !
خب ، پس چرا نمی شوند
چون چیزی آن بیرون وجود دارد
که حتی از یک سیاه چاله کلان جرم نیز قوی تر است
دیده نمی شود و عملا غیرقابل شناسایی است
نامش "ماده تاریک" است و همه جا هست
ستاره شناسان متوجه شده اند
که سیاه چاله های ابر جرم در قلب کهکشان ها زندگی می کنند
و ستاره ها رو در سرعت غیر قابل باوری جذب می کنند
اما آنها آن قدر قوی نیستند که
تمام ستاره های رو در یک کهکشان غول آسا نگه دارند
پس چه چیزی آنها رو با هم نگه می دارد ؟
این یک معما بود
تا این که یک داشمند مستقل ایده ایی رو مطرح کرد
که پای چیز ناشناخته ایی در میان است
در سال 1930 دانشمند سوییسی به نام فریتز زویکی
به این فکر افتاد که چرا کهکشان ها در یک مجموعه می مانند
بر اسا محاسبات او آنها گرانش کافی ایجاد نمی کردند
پس آنها باید از همدیگر متلاشی می شدند
او تنیجه گرفت : خب، من می دانم که آنها متلاشی نشده اند
من می بینم که همه آنها در مجموعه های دقیقی گرد آمده اند
پس چیزی باید آنها را در جایشان نگه داشته باشد
اما گرانش خودمان به اندازه کافی قوی نبود
پس او نتیجه گرفت
که این باید چیزی باشد که کسی تاکنون آن را شناسایی نکرده
و به آن فکر نکرده است
و نام آن را ناده تاریک گذاشت
واین واقعا حرکت نبوغ آمیزی بود
فریتز زوییکی ده ها سال از زمان خودش جلو تر بود
واین باعث می شد در جامعه ستاره شناسان آن روزها اذیت شود
اما امروز شما می دانید که حق با او بوده است
اگر چیزی که زوییکی اون رو ماده تاریک می نامد
کهکشان ها را در مجموعه نگه داشته باشد
پس شاید بتواند خود کهکشان ها رو نیز کنار هم نگه دارد
برای فهمیدن این موضوع دانشمندان کهکشان های مجازی در محیط کامپیوتری ساختند
با ستاره های مجازی وگرانش مجازی
ما یک شبیه سازی انجام دادیم
که در اون ما بسیاری ذرّه رو در مداری در یک صفحه قرار دادیم
که دقیقا شبیه تصویر کهکشان خودمان بود
و ما انتظار داشتیم که یک کهکشان کاملا خوب از آب در بیاد
و منتظر بودیم ببینیم بازو ها یا هرچیز دیگری شکل میگیرد یا نه
اما دیدیم که همیشه از هم می پاشد
گرانش کافی در کهکشان برای نگه داشتن خودش
وجود نداشت
سپس اوستریکر گرانش مازادی به نمایندگی از مادّه تاریک
اضافه کرد
امتحان کردنش به نظر طبیعی میومد
و اینطوری مشکل حل شد
گرانش از طرف ماده تاریک کهکشان را نگه داشت
ماده تاریک مانند یک داربست
برای کهکشان ها عمل می کند
که آنها را سرجای خود نگه می دارد
و از متلاشی شدنشان جلوگیری می کند
اکنون داشمندان کشف می کنند
که ماده تاریک تنها کهکشان ها را نگه نمی دارد
بلکه می تواند آنها را به وجود آورده باشد
ما فکر میکنیم که ماده تاریک خارج از بیگ بنگ
به وجود آمده باشد
و ماده تاریک شروع به فشرده شدن کرد
و این توده های ماده تاریک
و سرانجام این توده ها، هسته های کهکشان ما شدند
اما دانشمندان هنوز ایده ایی در مورد
این که ماده تاریم دقیقا چیست ندارند
ماده تاریک عجیب است، چرا که ما آن را اصلا نمی فهمیم
مشخص است که از آن چه ما از آن ساخته شده ایم
ساخته نشده است
شما نمی توانید آنرا به جلو هل دهید یا آن را حس کنید
در حالی که احتمالا در تمام اطراف ما وجود دارد
مادّه ایی شبیه یک شبح است
که میتونه از درون شما رد بشه و شما حتی وجودش رو احساس نکنید
ممکنه ما چیز زیادی در مورد ماده تاریک ندونیم
اما جهان از آن پر است
در تنیجه ماده تاریک، از لحاظ جرمی که جهان را تشکیل می دهد
حداقل شش برابر ماده معمولی
که همه ما از آن ساخته شده ایم، است
و بدون آن
جهان این گونه که اکنون به نظر می رسد کار نمی کرد
اما جهان در حال کار کردن است
پس شاید ماده تاریک واقعی باشد
مادّه تاریک ،چیز عجیبی که
اخیرا در اعماق فضا شناسایی شده است
نه مستقیما ، بلکه با تاثیری که بر نور دارد
که نور را در فرایندی که"همگرایی گرانشی" نام دارد خم می کند
همگرایی گرانشی به ما اجازه می دهد
که حضور ماده تاریک را بسنجیم
نحوه کار آن به این صورت است که
هنگامی که یک پرتو نور از یک کهکشان دور
به سمت ما می آید
اگر از مقدار زیادی ماده تاریک بگذرد
مسیرش در اطراف آن تغییر می کند
توسط همگرایی گرانشی
وقتی که تلسکوپ هابل به اعماق فضا
نگاه می کند
بعضی کهکشان ها به نظر تابدار و کش آمده به نظر می رسند
که توسط ماده تاریکی که تصویر را احاطه کرده است اتفاق افتاده
شبیه این می ماند که از درون یک تُنگ آب نگاه کنیم
با بررسی شکل آن کهکشان ها
و میزان تاب خوردگی
ما می توانیم خیلی دقیق مقدار ماده تاریک موجود رو
اندازه بگیریم
اکنون واضح است که
ماده تاریک عنصر حیاتی برای جهان است
که از آغاز زمان در حال کار کردن بوده است
و بر همه چیز ، همه جا تاثیر می گذارد
جرقه تولید کهکشان ها را می زند
و از متلاشی شدن آنها جلو گیری می کند
ما نمی توانیم آن را ببینیم یا شناسایی کنیم
اما با این وجود مادّه تاریک حاکم جهان است
کهکشان ها به نظر منزوی می آیند
درست است که آنها تریلیون ها مایل از یکدیگر فاصله دارند
اما در واقع آنها در گروه هایی به نام "خوشه" ها زندگی می کنند.
و این خوشه های کهکشانی در ابَرخوشه ها
به یکدیگر متصل اند
پس ، کهکشان ما کجا قرار می گیرد؟
اگر به تصویر کلی نگاه کنید
متوجه می شوید که کهکشان ما
بخشی از گروه احتمالا 30 عضوی از کهکشان ها است
و کهکشان ما و آندومدا(زن برزنجیر) دو تا از
بزرگترین کهکشان ها در این گروه هستند
اما اگر ازین هم دور تر برویم
ما بخشی از ابَر خوشه ویرگو هستیم
دانشمندان اکنون در حال نقشه برداری
از تمام ساختار های جهان اند
موقعیت خوشه ها و ابَر خوشه ها
اینجا رصدخانه آپاچی پوینت در نیو میکزیکو است
است SDSS خونه ی "نقشه بردار دیجیتال سوروی" یا
این یک تلسکوپ کوچک بسیار گرونه
که ماموریت منحصر به فردی داره
در حال ساختن اولین نقشه سه بعدی از آسمان شب استSDSS
فرایندی که در حال مشخص کردن موقعیت دقیق
ده ها میلیون کهکشان است
برای این کار SDSS
بسیار دورتر از راه شیری ، در فضا ، به شکار می رود
موقعیت کهکشان ها را علامت گذاری می کند
که این اطلاعات در دیسک های آلومینیومی ذخیره می شود
این دیسک های آلومینیومی حدود سی اینچ پهنا دارند
که هرکدام 640 حفره دارند
که این حفره ها با
اشیاء مورد نظر در آسمان مطابقت دارند
هرشئ یک کهکشان است
نوری که از کهکشان می آید به درون یک حفره و پایین یک کابل فیبر نوری
هدایت می شود
این روش اطلاعات موقعیت و فاصله را از هزاران کهکشان
و نقشه موقعیت آنها را به صورت سه بعدی ثبت می کند
این به ما در مورد شکل
آرایش
و چگونگی توزیع آنها میگه
که همه اینها
برای ستاره شناسی و فهمیدن جهان مان ، بسیار مهم اند
و این چیزی است که آنها در حال ساختن آن اند
بزرگترین نقشه سه بعدی تاکنون
این نقشه به ما چیزهایی را نشان می دهد که کسی تا به حال ندیده است
کهکشان ها در خوشه ها و ابَر خوشه ها
وحتی فراتر برویم
می بینیم که این ابرخوشه ها بهم متصل اند
در ساختار هایی به نام"رشته ها" ی کیهانی
یکی پیدا کرده استSDSS
که 1.4 میلیارد سال نوری پهنا دارد
نام آن "دیوار بزرگ اِسلو" است
و این بزرگترین ساختار مجردی است که تاکنون در تاریخ علم
کشف شده است
شما حسی پیدا می کنید که در پهنه کاملا وسیعی قرار دارید
شما می توانید خوشه ها و رشته ها رو
همینطور که اطلاعات (توسط کامپیوتر)پیمایش می شوند ببینید
و شما میدونید هرکدوم ازین لکه ها
نه ستاره بلکه کهکشان اند
وشما در حال تماشای تمام خوشه های آنها هستید
در حال نشون دادن جغرافیای کهکشانی
در یک مقیاس عظیم است
دانشمندان حتی یک پلّه فراتر رفته اند
آنها تمام جهان رو در یک ابر کامپیوتر ساخته اند
اینجا شما نمی توانید کهکشان های منفرد رو ببینید
نه حتّی خوشه هایی کهکشانی
چیزی که میتوانید ببینید ابَر خوشه ها اند
که در رشته ها بهم متصل اند ، در یک بافت عظیم کیهانی
همانطور که یکی شروع به برگشتن از
مقیاس کلّی جهان می کند
یکی شروع به آشکار کردن یک الگوی ریسمانی می کند
یک شبکه کیهانی
شامل کهکشان ها و خوشه های کهکشانی روشن کننده جهان
جایی که در آن بعد، آنقدر کهکشان هست
که در آن بعد ، آن یکی بعد ، یا آن یکی بعد وجود دارد
درحقیقت در مقیاس بزرگتر
جهان شبیه یک اسفنج به نظر میرسه
هر ریسمان خانه ی
میلیون ها خوشه کهکشانی است
که با مادّه تاریک به هم متصل شده اند
در این شبیه سازی کامپیوتری
ماده تاریک اطراف ریسمان ها می درخشد
ماده تاریک برکجا شکل گرفتن کهکشان ها در جهان تاثیر می گذارد
وقتی ما کهکشان ها رو مشاهده می کنیم
می بینیم که آنها به صورت تصادفی پخش نشده اند
آنها عملا میل به شکل گیری در گروه های کوچک دارند
و این تداعی کننده چگونگی توزیع ماده تاریک
در ابعاد بزرگتره
ماده تاریک مثل یک چسب است
که تمام ساختار های کلان جهان رو نگه می دارد
که کهشان ها رو در خوشه ها
و خوشه ها رو در ابر خوشه ها به هم می بندد
همه این ها در یک شبکه ریسمانی به هم قفل شده اند
بدون مادّه تاریک
تمامی ساختار جهان
به سادگی از هم می پاشید
این یک تصویر کلّی از جهان ماست
یک شبکه کیهانی غول آسا
و راه شیری برای تقریبا 12 میلیارد سال
در یکی از این ریسمان ها مخفی شده است
اما در آینده
قراره در یک تصادف بزرگ کیهانی از بین بره
کهکشان ها امپراطوری بزرگ ستاره ها اند
بعضی به شکل کره های بزرگ
وبعضی پیچه های حلزونی پیچیده
اما مسئله این است ، که آنها دائما در حال تغییر اند
با این که وقتی از بیرون به کهکشان مون نگاه می کنیم
به نظر میرسه که همیشه اینجا ساکن بوده ، امّا این گونه نیست
کهکشان ما یک محل پویا است
که خود ماهیت آن در طول تاریخ کیهانی در حال تغییر بوده است
نه تنها کهکشان حا تغییر می کنند ، بلکه همان گونه حرکت نیز می کنند
و گاهی به سمت یکدیگر حرکت می کنند
که در این صورت یکی دیگری را می خورد
آن بیرون می توانید یک باغ وحش از کهکشان ها رو ببینید
و تمام این باغ وحش می توانند با اعضای دیگر
برخورد و برهم کنش داشته باشند
این ان جی 2207 است
که شبیه یک کهکشان بزرگ دو پیچه ایی به نظر می رسد
اما این در واقع دو کهکشان در حال برخورد است
برخورد میلیون ها سال به طول می انجامد
تا سرانجام دو کهکشان یکی شوند
برخورد هایی ازین دست در تمام جهان روی می دهند
و کهکشان ما هم مسثنی نیست
قطعا کهکشان ما یک "هم نوع خوار" است
چرا که شکل کنونی خود را از طریق
خوردن کهکشان های کوچک به دست آورده است
اصطلاحا آنها را می بلعد
و امروزه ما می تونیم جریان های کوچکی از ستاره هایی رو ببینیم
که از ادغام های کهکشانی اخیر که کهشان ما رو شکل داده اند
باقی مانده اند
اما این در مقایسه با چیزی که در پیش رو است چیزی نیست
اکنون ما در روند برخوردی با کهکشان آندرومدا قرار داریم
و این خبر بدی برای کهکشان راه شیری است
کهکشان ما در حال نزدیک شدن به آندرومدا است
با سرعتی حدود یک چهارم میلیون مایل بر ساعت
یعنی تقریبا طی پنج ، شش میلیارد سال دیگر
همه چیز برای راه شیری تمام شده خواهد بود
شما کل کهکشان آندرومدا رو خواهید دید
که مستقیم به سمت ما سرعت میگیره
وقتی دو کهکشان برخورد می کنند
هردو بسیار آشفته می شوند
و به یکدیگر نزدیک و نزدیک تر می شوند
و مانند گلوله برف به هم می پیچند
دو کهکشان وارد یک رقص مرگ می شوند
این یک شبیه سازی از برخورد در آینده است
که میلیون ها برابر سریع شده است
هنگام برخورد کهکشان ها
ابرهایی از غبار و گاز به اطراف پخش می شود
گرانش ناشی از کهکشان های در حال ادغام
ستاره ها را از مدارشان خارج می کند و به بیرون فضا پرتاب می کند
همچنان که به این رستاخیز راه شیری نزدیک می شویم
نمایشی پرشکوه
از انهدام کهکشان مان خواهد بود
و ما بلیط ردیف اول رو خواهیم داشت
و سرانجام دو کهکشان یک راست به درون هم فرو می روند
و بر می گردند و سپس یکی می شوند
عجیب است ، اما ستاره ها خودشان ادغام نمی شوند
و هنوز بسیار از هم فاصله دارند
اساسا تمام ستاره ها
درست از کنار یکدیگر عبور می کنند
احتمال برخورد یک ستاره منفرد
با یک ستاره منفرد دیگر، اساسا صفر است
در هر حال ، غبار و گاز بین ستاره ها
شروع به گرم شدن می کند
ودرآخر می سوزد
و کهکشان های در حال برخورد سفید و سوزان خواهند درخشید
پس به بیان دقیق تر آسمان آتش خواهد گرفت
راه شیری و آندرومدایی که ما میشناسیم منقرض خواهند شد
و "میلکومندا" متولد خواهد شد
که یک کهکشان کاملا جدید به نظر خواهد رسید
این کهکشان جدید ، میلکومندا
یک کهکشان عظیم بیضی شکل خواهد بود
بدون هیچ بازو یا شکل پیچه ایی
هیچ راه فراری از آنچه پیش خواهد آمد نیست
سوال اینجاست که این برای سیاره زمین چه معنی دارد ؟
یا ممکن است ما هنگام متلاشی شدن بازوان راه شیری
به بیرون از فضا پرتاب شویم
یا به دل این کهکشان جدید کشیده شویم
ستاره ها و سیارات به اطراف رانده خواهند شد
در نتیجه این می تواند پایان سیاره زمین باشد
کهکشان ها در سراسر عالم به ادغام شدن ادامه خواهند داد
اما سرانجام این عصر هم نوع خواری های کیهانی
خواهد گذشت
چرا که در جهان
حتی یک قدرت مخرب تر هم وجود دارد
قدرتی که هیچ چیز نمی تواند متوقفش کند
که نهایتا کهکشان ها رو از یکدیگر جدا خواهد کرد
همه چیز را کش خواهد داد
تا جهان خودش را متلاشی کند
کهکشان ها خانه ی ستاره ها ، منظومه شمسی
سیارات و قمر ها اند
همه ی اتفاقات مهم در کهکشان ها می افتد
کهکشان ها عوامل حیاتی جهان اند
ما به وجود آمده ایم چون در یک کهکشان زندگی می کنیم
و همه آنچه که می بینیم
و همه آنچه که در جهان برای ما اهمیت دارد
درون کهکشان ها اتفاق می افتد
اما حقیقت این است که
کهکشان ها ساختار های ظریفی هستند که با ماده تاریک به هم چسبیده اند
اکنون دانشمندان قدرت دیگری کشف کرده اند
که در جهان کار میکند
که "انرژی تاریک" نام دارد
انرژی تاریک تاثیر عکس ماده تاریک را دارد
که به جای به هم بستن کهکشان ها آن ها را از هم جدا می کند
انرژی تاریک
که ما در دهه اخیر کشف کرده ایم
که عامل چیره بر جهان است
بسیار اسرارآمیز تر است
ما اندک ایده ایی نداریم که چرا وجود دارد
از چه ساخته شده ؟ واقعا نمی دانیم
می دانیم که وجود دارد ، اما واقعا نمی دانیم که
چیست و چه کار میکند
انرژی تاریک بسیار عجیب است
مانند این است که فضا فنر های کوچکی در خود دارد
که باعث جدا شدن چیزها از یکدیگر می شود
و آنها را از هم می راند
دانشمندان فکر می کنند
که در آینده بسیار دور ، انرژی تاریک
برنده این جنگ کیهانی با ماده تاریک خواهد بود
و این پیروزی باعث ازهم متلاشی شدن کهکشان ها می شود
انرژی تاریک کهکشان ها را خواهد کشت
به طریقی که آنها را به دور شدن وا می دارد
بسیار دورتر از ما ، تا آنکه ناپدید شوند
تا وقتی که با سرعتی بیشتر از سرعت نور
از ما فاصله می گیرند
پس میشه گفت جهان از پیش چشمان ما
ناپدید خواهد شد
نه امروز یا فردا ، بلکه شاید تریلیون ها سال بعد
مابقی جهان ناپدید خواهد شد
کهکشان ها دیدبان های تنهایی در عمق جهان خواهند بود
اما این تا مدت ها بعد اتفاق نخواهد افتاد
اکنون ، جهان در حال انبساط است
و کهکشان ها در حال ایجاد شرایط مناسبی
برای وجود حیات اند
بدون کهکشان ها ، من اینجا نبودم
شما اینجا نبودید
شاید خود زندگی نیز اینجا نبود
ما خوش شانسیم
که زندگی تنها در زمین شکل گرفته است
چرا که کهکشان کوچک راه شیری ما
در سمت راست کهکشان متولد شده است
اگر ما کمی به مرکز آن نزدیک تر بودیم
خب،ما الان اینجا نبودیم
در مرکز یک کهکشان
زندگی می تواند بسیار سهمگین باشد
و قطعا اگر منظومه شمسی ما به مرکز کهکشان
نزدیک تر بود
آن قدر رادیواکتیو وجود می داشت که ما به هیچ وجه نمی توانستیم وجود داشته باشیم
بسیار دور بودن از مرکز نیز می تواند به همان اندازه بد باشد
آن بیرون ستاره های زیادی وجود ندارد
ما می توانستیم اصلا وجود نداشته باشیم
پس ، یه جورایی ، ما در دامنه حیات کهکشان قرار داریم
نه بسیار دور ، نه بسیار نزدیک ، بلکه در درست ترین فاصله
دانشمندان معتقد اند
که دامنه حیات کهکشانی
می تواند شامل میلیون ها ستاره باشد
پس ممکن است منظومه شمسی دیگری که حیات را تامین کند وجود داشته باشد
درست در همین کهکشان خودمان
و اگر کهکشان ما منطقه زیست پذیر دارد
پس کهکشان های دیگر نیز می توانند
جهان بسیار بزرگ است
و شگفت انگیزترین چیز اینه که ما همیشه در حال بیشتر پرده برداشتن از آن هستیم
هرگاه که ما فکر میکنیم جواب یک مسئله را می دانیم
آن را ریشه ی مسئله بزرگتری می یابیم
و این هیجان انگیز است
سوال ها بیشماری برای پرسیدن وجود دارد
و راز هایی برای گشودن
در کهکشان خودمان ، راه شیری
و در کهکشان های دیگر در تمام جهان
ده سال پیش چه کسی فکر می کرد
که ما قادر به شناسایی سیاه چاله ایی
در مرکز کهکشان باشیم ؟
ده سال پیش چه کسی فکر می کرد
که ستاره شناسان به ماده تاریک و انرژی تاریک
اعتقاد داشته باشند
هر روزه تحقیقات علمی بیشتری
بر کهکشان ها متمرکز می شوند
چرا که کلید چگونه کار کردن جهان در دست آنهاست
ما باید شگفت زده باشیم که در این زمان و این مکان
در یک زمان تصادفی از تاریخ جهان
روی یک سیاره تصادفی, درحاشیه یک کهکشان تصادفی زندگی می کنیم
جایی که میتونیم سوال بپرسیم و چیز هایی از
شروع تا پایان جهان رو بفهمیم
ما باید مهلت کوتاه خودمان در کنار خورشید رو گرامی بداریم
کهکشان ها به دنیا آمده
تکامل می یابند
با یکدیگر برخورد می کنند
و می میرند
کهکشان ها بازیگر های نقش اول جهان علم اند
و حتی دانشمندانی که آنها را مطالعه کرده اند نیز بازیگر های مورد علاقه خود را دارند
کهکشان گرداب یا ام51
من یه جورایی کلاه مکزیکی رو دوس دارم
اگه قرار باشه یکی رو انتخاب کنم
کهکشان های کلاه مکزیکی یا حلقه زیبا اند
اما کهکشان مورد علاقه من راه شیری است
که خانه اصلی من است
ما خوش شانسیم که راه شیری
شرایط مناسبی رو برای زندگی ما فراهم میکنه
سرنوشت ما به کهکشان مان و همه کهکشان ها گره خورده است
آنها ما را ساخته اند ، شکل داده اند
و آینده ما نیز در دست آنهاست
https://telegram.me/big_bangpage : کاری از کانال تماس با مترجم : arminakvan@yahoo.com